duurzaamsucces

Wat maakt organisaties duurzaam succesvol?

Anders doen

mk-tigerstonewijffels-800Ken je de Tiger-Stone? Ik ook niet, tot ik er gisteren een artikel over las in De Telegraaf. Een briljante machine die een straat in één keer perfect kan bestraten en zo het zware werk van stratenmakers beduidend eenvoudiger kan maken. De stenen hoeven slechts de eerste meter in het juiste verband in de machine gevoerd te worden en daarna neemt de machine het patroon over. Hoe geniaal. En hoe simpel eigenlijk ook. Tiger-Stone toont wat mij betreft prachtig aan dat er in de crisis ook gewoon kansen zijn. Lees meer …

Advertenties

Aan de bak!

spiderman1Ex-Kamerleden vinden moeilijk nieuw werk, kopte NU.nl dit weekend. Dat zou natuurlijk kunnen passen in de algemene trend van een steeds hogere werkloosheid; maar liefst 7,2% van de Nederlandse beroepsbevolking zit inmiddels thuis. Het kan ook liggen aan het afnemende vertrouwen in de overheid, wat zou kunnen worden doorgetrokken naar afnemend geloof in de capaciteiten van mensen in publieke functies. Maar ik zie een andere parallel.

Lees meer …

The show must go on

CIRQUE%20DU%20SOLEIL%20DILERIUM%202%20(Medium)Wat leven we toch in een spannende tijd. Midden in de crisis, althans dat denken we nu, worden we bestookt met tegenstrijdige geluiden over hoe te handelen. Gisteren las ik dat Cirque du Soleil honderden banen gaat schrappen.  Cirque du Soleil, één van de bekende Harvard businesscases van een succesvolle transformatie. Een ‘gamechanging’ bedrijf dat een nichemarkt in is gedoken met zeer veel succes. Het gaat ze al jaren voor de wind. Wat is er dan aan de hand? In het artikel wordt gesteld dat het circus een recordjaar achter de rug heeft met een verkoop van 14 miljoen kaartjes. Eenieder die er weleens is geweest, kan makkelijk uitrekenen dat ze dan een flinke omzet maken! Als je het wilt weten: bijna $ 1 miljard. Cirque du Soleil maakt desondanks bijna geen winst. En dus moeten er mensen uit.

Een heel ander geluid kwam deze week van John Fentener van Vlissingen en Wim van der Leegte. Zij braken deze week maar weer eens een lans voor familiebedrijven onder andere op BNR, in het FD, bij De Wereld Draait Door en zelfs de TROS TV Show. Zij stellen dat de kracht van deze bedrijven zit in de bedrijfsfamilie en dat je die zoveel mogelijk bijeen moet houden. Liever een loonoffer dan mensen ontslaan… (*)

Wat is nou wijs? Natuurlijk kun je daar zonder aanvullende informatie niet zomaar iets over zeggen. Maar ik zou verwachten dat Cirque du Soleil, met haar achtergrond als circus, bij uitstek een familiebedrijf is. Moet ze de familie dan ook bij elkaar houden? Klaarblijkelijk is ook Cirque du Soleil niet ontsnapt aan de tendens om almaar groter te moeten worden. In 2001 stelde Daniel Lamarre, de nieuwe CEO, dat Cirque du Soleil, met een omzet toen van $ 0,5 miljard, jaarlijks zou moeten groeien met 25%. En in 2008 werd besloten dat in plaats van één nieuwe show per jaar, er drie nieuwe shows per jaar gelanceerd moesten worden, dat er permanente voorstellingen op meerdere locaties moesten komen en dat er nieuwe variaties op de shows moesten komen (magie, variëté en musical). In deze tijd! Om de gewenste groei te realiseren, zijn mensen nodig. Inmiddels werkt er 2.000 man op het hoofdkantoor van Cirque du Soleil in Montreal; 40% van het totale personeelsbestand. Volgens de berichten zal de grootste klap hier vallen. Maar welke keuzes gemaakt worden, is vooralsnog niet helder. Volgens mij hoeft het zo moeilijk niet te zijn: ga terug naar je basis. In 2008 bedroeg de omzet ‘slechts’ $733 miljoen, maar de operationele winst $175 miljoen. De ingeslagen weg lijkt dus niet de juiste: groter is niet altijd beter. Ik ben benieuwd of Lamarre de weg terug weet te vinden!

(*) Noot:

Mathieu Weggeman (hoogleraar organisatiekunde TU/e) en Peter Swinkels (vml. CEO Bavaria) trekken in dit artikel een mooie parallel met het Rijnlands model, waarin de lange termijn prevaleert boven de korte termijn. Zoals Swinkels vertelt over Bavaria, een familiebedrijf sinds 1719: “Ons bedrijf is geen money making machine, maar een plek waar mensen samenwerken: een werkgemeenschap. Ik had de onderneming in bruikleen van vorige generaties. Het is daarom jouw opdracht om een beter bedrijf aan de volgende generatie over te dragen. Je moet iets positiefs toevoegen. Dat geeft vanzelf al een heel andere horizon – dan kun je onmogelijk de snelle winst centraal stellen.

2013: andersdenkunde

JorisLuyendijkGisteren de prachtige uitzending van Tegenlicht gezien met Joris Luyendijk op zoek in de Londense City naar ‘Het brein van de bankier‘? Als je net als ik gefascineerd bent door wat systemen met mensen doen: kijken! Ik wil slechts één quote van Luyendijk opnemen: “Als ik één ding heb geleerd het afgelopen jaar: dit systeem heeft alleen maar verliezers. En zolang we de bankiers niet ook zien als verliezers, gewoon de best betaalde verliezers, die in ruil voor al dat geld een verschrikkelijk leven hebben, in een omgeving die verschrikkelijk is, […] dan heb je het echt niet begrepen. Dus ik denk: we moeten ze gaan knuffelen. Zo lang we boos zijn, bevestigen we het idee dat zij iets hebben dat wij willen hebben. En die vermeende jaloezie, die hebben ze nodig bij hun zelfbeeld.

Dat is nog eens anders denken!

Ik wens iedereen een inspirerend 2013 vol prachtige verrassingen!

Nog eens over dat pak

1256657996-corona_board_meeting_1912Een paar maanden terug schreef ik over de rol van het pak in organisaties. Ik plaatste voorzichtig de hypothese dat het pak weleens een situationele factor zou kunnen zijn, die een rol speelt bij ongewenst gedrag in organisaties. Ik ben veel aangesproken op het stuk, zowel door mensen die voor- als mensen die tegenstander zijn van dit idee. Echt veel verder bracht dat me nog niet, vooralsnog blijft het bij meningen. En toen was daar vorige week ineens een interessant bericht op BNR.

Uit ‘Het Beste Werkgeversonderzoek’ van Effectory en VNU Vacature Media komt naar voren dat de beste werkgevers van Nederland geen pak dragen, maar een spijkerbroek. “De spijkerbroek zorgt voor een informele sfeer en daardoor zouden werknemers harder gaan werken. Verder moet een werkgever interesse tonen, zelf hard meewerken en zijn gezicht laten zien op de werkvloer.

Dat is een interessante constatering. In mijn post gaf ik aan dat het pak wellicht een soort kostuum is, dat een verkleedpartij plaatsvindt die men uitvoert om zijn ‘werkrol’ in te kunnen nemen. En dat die werkrol wel eens zou kunnen leiden tot ongewenst (agressief, minder efficiënt en effectief) gedrag. De bevindingen uit het onderzoek van Effectory en VNU Vacature Media duiden erop dat deze werkrol in pak ook als een meer formele rol wordt beleefd. En klaarblijkelijk leidt juist informaliteit tot hogere productiviteit. Dat brengt wat mij betreft het pak op een 0-2 achterstand. Van Regteren Altena gaat het zwaar krijgen…

Voorkom burn-outs!

Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft als taak het publiceren van betrouwbare en samenhangende statistische informatie, die inspeelt op de behoefte van de samenleving. Vanuit deze taak publiceert het CBS veel interessante onderzoeken, onder andere op het thema ‘arbeid & sociale zekerheid‘. Afgelopen week kwam binnen dit thema het verschijnsel ‘burn-out’ aan de orde. In 2011 kampten ruim 900.000 werknemers (13% van het totaal) met burn-outklachten. Sinds 2008 is dit percentage ongeveer gelijk gebleven. Het spreekt voor zich dat deze klachten negatieve effecten hebben op de prestaties en productiviteit van de betreffende werknemers. En dus dat organisaties er alles aan moeten doen om dit percentage terug te brengen.

Lees meer …

Geslaagde Inspiratiesessie MKB!

Op 7 november j.l. organiseerden wij op Twynstra Gudde een Inspiratiesessie voor het MKB. Aanleiding vormde het onderzoek dat we eerder hebben uitgevoerd naar ‘de succesformule van het MKB‘. Voor dit onderzoek hebben wij 10 inspirerende ondernemersverhalen gehoord, die wij graag wilden delen!

Lees meer …

7 trends voor ondernemers om rekening mee te houden

De wereld verandert voor altijd.” Zo begint de publicatie van de Rabobank ‘Cijfers & Trends – MKB visie‘ van oktober 2012. Tja, je kunt het woordje ‘voor’ weglaten en de kop zou meteen niet zo heftig zijn, maar minstens zo waar. Dat neemt niet weg dat ik me wel kan vinden in het geschetste beeld dat ‘de wereld midden in een overgangsfase zit’. Wie zal pieken is degene die de steeds snellere veranderingen weet bij te houden en meesurft op de elkaar vlug opvolgende trends.

Lees meer …

Het eind van de vermomming?

Toen ik gisteren thuiskwam, trof ik op de mat de nieuwe folder van Suitsupply (1) aan. Het viel me op hoezeer Suitsupply de collectie heeft aangepast. Enkele jaren geleden was het nog vooral een winkel met ‘standaard’-pakken tegen een scherpe prijs, nu is het meer en meer een winkel met gedurfde combinaties van hippe jasjes, cashmere (col-)truien, vesten en chino’s. Nou kan het zo zijn dat Suitsupply de collectie gewoon uitbreidt, maar ik meen ook iets anders waar te nemen: een verandering in het zakelijke kleedgedrag. En daarin sta ik niet alleen, zoals ook blijkt uit de column (2) van Yvo van Regteren Altena (“lifestyle goeroe en BNR’s huissnob”).

Lees meer …

Lessen uit de Eerste Wereldoorlog

Deze zomer heb ik In Europa van Geert Mak weer eens uit de kast gehaald. In de hele discussie rondom de euro en Europa verhelderend om te lezen wat er in de periode 1900-2000 in Europa eigenlijk is gebeurd en hoe we uiteindelijk tot één Europa zijn gekomen. Het deel dat mij vooral iedere keer weer raakt is de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Ik citeer Geert Mak over de aanvang: “Europa leek bijna per ongeluk in deze oorlog te tuimelen. In vrijwel ieder land heerste in die zomer van 1914 een vrolijk patriottisme, een gevoel van ‘even fiksen’, een kleine onderbreking in een glorieuze tijd van welvaart en vooruitgang.” En vervolgens over de afloop: “De Eerste Wereldoorlog, die zo luchtig begonnen was in de zomer van 1914, had ruim vier jaar later een eind gemaakt aan zeker een half dozijn monarchieën en aan twee imperia: het Habsburgse en het Osmaanse. Het optimisme van de Verlichting, de stille hoop dat alles langzaam beter zou worden, was voorgoed gestuit. De West-Europese democratieën kwamen zwaar onder druk te staan, totalitaire ideologieën – communisme, fascisme en nationaal-socialisme – kregen alle kans.” Bijna 9,5 miljoen soldaten sneuvelden aan de verschillende fronten. Een veelvoud keerde getraumatiseerd naar huis terug, waarvan de bekendste waarschijnlijk Adolf Hitler was. Lees meer …

Berichtnavigatie

%d bloggers liken dit: