duurzaamsucces

Wat maakt organisaties duurzaam succesvol?

Omgaan met onzekere tijden

De oogst van de ‘Top der toppen’ (van 10 december 2011) valt een beetje tegen, aldus BNR. Ik ben eerlijk gezegd de tel kwijt geraakt hoeveel toppen rondom de Eurocrisis al hebben plaatsgevonden, maar het zijn er behoorlijk wat. Dat het complex is, dat begrijp ik. En dat we tot een oplossing moeten komen, dat begrijp ik ook. Maar dat we er zóveel tijd (en dus ook geld) in steken, dat begrijp ik niet. Zeker niet in het licht van een andere belangrijke top, de VN-klimaatconferentie van Durban van 11 december 2011, die redelijk ondergesneeuwd is geraakt. Balanceren we wel goed? En hoe doe je dat eigenlijk?

Ik was onlangs bij de Neeltje Jans, één van de grote Nederlandse meesterwerken. In het bijbehorende museum is een tentoonstelling van de watersnoodramp in 1953. Indrukwekkend om te zien en te lezen. Waar ik vooral door geraakt werd, was de constatering dat men destijds al lang op de hoogte was van de slechte kwaliteit van de Nederlandse dijken. Het waren de jaren na de oorlog en er was (dus) schaarste. Men moest kiezen waar de schaarse middelen voor zouden worden ingezet. Defensie werd belangrijk geacht. Niet zo vreemd na een aantal traumatische jaren. Er werd dus meer geïnvesteerd in defensie dan in de opbouw van de dijken. Het gevolg is bekend: meer dan 1.800 mensen en veel dieren verdronken, 100.000 mensen verloren huis en haard. En wat hebben de investeringen in defensie opgeleverd?

Je ziet het steeds weer gebeuren. Als er strategisch gekozen moet worden, is de neiging altijd te kiezen voor het bekende. De ‘gek’ die iets anders beweert, wordt niet gehoord. Voor de Tweede Wereldoorlog hadden we in Nederland een prachtige Nieuwe Hollandse Waterlinie. Helaas, voor de Duitse vliegtuigen niet echt een obstakel. We wapenen ons tegen de griep, en er komt een gemuteerde versie op de proppen (de Mexicaanse variant). En nu bestrijden we een schulden- / Eurocrisis, terwijl er allerlei signalen zijn dat we ook met heel andere problemen te maken gaan krijgen. Helaas, daar is nu even geen tijd voor, first things first. 

Binnen organisaties is dit fenomeen net zo sterk. Er zijn momenteel enorme verschuivingen gaande. Het Innovatieplatform heeft in 2008 al enkele trends aangegeven waar (Nederlandse) organisaties mee te maken gaan krijgen. Een paar voorbeelden. Het Innovatieplatform stelt dat de centra van ecomomische activiteiten verschuiven; opkomende landen krijgen steeds meer economische macht. Er komen (daar) nieuwe afzetmarkten op, met binnen 10 jaar bijna een miljard nieuwe consumenten. Talent is niet langer een Westers gegeven; Rusland, China en India leveren jaarlijks meer dan 800.000 afgestudeerde ingenieurs af tegenover 15.000 in Nederland. In ons eigen land hebben we te maken met sterke vergrijzing; de verhouding 65+ers t.o.v. de werkende bevolking zal groeien van 0,30 in 2005 tot 0,65 in 2040…

Toch gaan de meeste organisaties gewoon door op de ingeslagen weg. De crisis deed zich (helaas?) op veel plaatsen ook nog niet echt voelen. Dan ligt het voor de hand de kop in het zand te steken en te denken dat het wel overgaat. Er zijn natuurlijk ook allerlei ‘ja, maar…’-redenaties mogelijk. ‘Ja maar we moeten  eerst deze moeilijke tijd doorkomen.’ ‘Ja maar we mogen na alle consternatie nu wel even rustig aan doen.’ ‘Ja maar we hebben al te maken met andere problemen.’ Het gaat natuurlijk niet over. De wereld is heftig in verandering. Organisaties zullen hierop moeten reageren. Negeren is geen optie. Dus luister naar de gek die een ander geluid laat horen. Zorg dat er ruimte is om echt te zien wat er gebeurt en wat dat betekent voor de organisatie. Ook als het niet meteen te duiden is. Wees alert op signalen, zoals bijvoorbeeld medewerkers die de organisatie verlaten, een sterkere interne gerichtheid of minder samenwerkingsbereidheid. En vooral: maak het bespreekbaar en onderneem actie. 

Om duurzaam succesvol te kunnen zijn, moeten organisaties altijd in staat zijn met meerdere spanningen tegelijkertijd om te gaan. En ze moeten de bereidheid hebben tot het uiterste te gaan. Ja, we moeten de problemen van gisteren oplossen. Maar we hebben de tijd niet om alleen daarmee bezig te zijn, want morgen staat alweer voor de deur. Dus zo snel mogelijk puin ruimen, en dan weer bouwen!  ‘Ja maar we moeten ook leren van gisteren.’ ‘Ja maar het kan weer gebeuren.’ ‘Ja maar de schuldigen moeten boeten.’ ‘Ja maar wij moeten er niet het slachtoffer van worden.’Allemaal legitiem. Maar face it: dit is de nieuwe wereld. Vooruitgang is onze vriend, maar creërt ook onze (nieuwe en onbekende) vijanden. Succes vandaag ≠ succes morgen!

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

Een gedachte over “Omgaan met onzekere tijden

  1. Ferry op schreef:

    Eens. Probleem is voor veel managers dat de dynamiek te veel is. Hoe krijg ik het overzicht, hoe houd ik het, hoe spelen we in op ontwikkelingen. De neiging bestaat om de complexiteit terug te brengen tot een paar thema’s. En er is kans keer effect, je kunt niet alles. En beter iets doen dan niets
    Strategisch denken moet wat dat betreft bij veel organisaties ontwikkeld worden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: